Kap-kan.
Zradyv.
Pislja dovqyh rokJIv virnosti.
Vona ctce ne znaje — ja vxE jiji vtratyv…
Ne tcekav vid sebe takoji pidlosti.

Zavolik svidomistj tuman,
Pryvabyla vypadkova krasunja,
Obman ne prykryty xodnym slovam,
A bez sudxenoji ne proxyvu ja.

Vsjomu svitu bajduxyj,
Lyc vona jedyna
Pro mene piklujetjsja.
Oh, jak sertse rvetjsja i tuxytj —
Vtratytj ducu
Kohana druxyna,
JAk v menJI roztcarujetjsja.