Druxba trictcytj,
Pidozra obrAzam maljuje kartyny.
Vid xalJU do sebe duca bolytj —
Vyqljadaje nazovni, cukaje prytcyny.

Pid rukoju najblyxtcyj, hto hlib dilyv,
Ne tak mutcnyj, jak serdetcnyj —
TComu vin movtcav tcy ne te qovoryv?
Hto vynuvatyj? Vin percyj.

Zadovolenyj voroq, spivtcuvajutcy, vysluhaje,
Zradije — protyvnyk oslab.
Zqodom tovaryc z pavutyny vyplutaje,
I vyjde na volju zasmutcenyj rab.