392 Latin_25
Kaxy, ctco dumajec — i ty prorok,
Svitlo blyxnjomu i dlja sebe jasnistj.
U virnomu naprjami sprjamovanyj krok,
Zrozumile mynule, majbutnje j sutcasnistj.
TCekajutj pohval navitj hybnoqo,
TCym kractcyj pidlesnyk, tym vyctca zarplata.
Pidlabuznyku zazdrjatj — nitcoqo dyvnoqo.
Utverdxujutj kryvdnyka i supostata.
Pravda boljutca dlja qricnyka,
Nepryjemna dlja vuha j dlja oka.
Tox za pidkazkoju spivtcuttja nasmicnyka
Kaminj letytj u proroka.